มันเริ่มอีกหละ

posted on 27 Jun 2010 03:19 by tcloset

ตอนแรกคิดไว้ว่าจะจบซะที   ไม่อยากเขียนไปหละ

อยากทุกอย่างแล้ว

แต่พอได้ฟังเพลง  ทำอะไรบ้างอย่างก็คิดถึงมากมาย

ไม่รู้จะทำไงดีอยากทักแทบตายแต่ก็กลับไปซะงั้นคิดถึงอย่างบ้าคลั่ง

แล้วก้ไม่มีไรเกิดขึ้นปล่อยให้ช่วงเวลาทำร้ายตัวเองอยุ่เรื่อยๆๆแบบนี้รู้ว่าไม่ดีแน่

เอาเป็นว่าจะไม่พูดแล้วว่าจะไม่เขียน   แต่จะมาเขียนเมื่อความรู้สึกมันล้นหละกัน

วันนี้แอบโทรไปหาตอนตีสามไม่ไหวหละยิ่งทำงานดึกๆๆกฌยิ่งคิดถึงเพราะปกติเราจะคุยกันนานมาถึงตีสองตีสามหรือทุกเวลาที่เราคิดถึงกันเราโทรหากันได้ตลอดแต่ ณ เวลานี้ที่เราไม่มีเค้าแล้วอยากบอกว่าโครตคดถึงอ่ะ

พี่ๆๆทุกคนเอาใจช่วยเค้าแต่เค้าไม่รู้หรอก..........แล้วคงไม่มีวันรู้จนถึงนาทีสุดท้ายที่เราให้

pass เค้าไปแต่คงไม่ใช่ตอนนี้

ที่เราคิดถึงเค้ามาก

อยากรู้ว่าเค้าจะเป็นเหมือนเราใหมนะ ทรมานสุดๆอ่ะ

สุดท้ายคือฉันที่ทำให้เธอเจ็บ.............ขอให้หายเร็วๆๆนะ

หายคิดถึง.............หายจากรัก...............และฉันน่าจะ......

ถึงเวลาแล้วที่จะต้องหายไปจากเธอซะที......โชคดีนะ...

ได้ยินเสียง จับมือเธออยู่ทุกวัน
แต่กลับเคยชิน คิดว่าก็งั้นๆ
โง่มากเลยฉัน.. จนวันที่เธอเดินไป
เหมือนไม่รู้สึกตัวว่าต้องหายใจ
เข้าใจว่าเธอนั้นสำคัญแค่ไหน
ต่อเมื่อต้องขาดไป.. ใจมันหายเมื่อไม่มีเธอ

ตื่นมาก็เอื้อมมือจะกดโทร
แต่นึกได้ ว่าเราเลิกกัน
ออกไปพบผู้คนจนหมดวัน
แต่ในใจก็ยังดัง ว่าคิดถึง..เธอ

 

...จะทำไรก็ไม่ได้โว้ยยยยยยยยยยยย..เพลงโครตตรงอ่ะ...หยิบโทรศัพโทรหาเค้าทุกวันเลยแล้วก็...ตัดสายทิ้ง..วันหละ  หลายครั้งจะบร้า..ตาย